Inne Zaburzenia Odżywiania: Kiedy jedzenie wymyka się z ram
Zaburzenia odżywiania to nie tylko anoreksja, bulimia czy kompulsywne objadanie się. Świat naszych relacji z jedzeniem i własnym ciałem jest niezwykle złożony. Czasami trudności przybierają formy, które trudno zamknąć w klasycznych definicjach medycznych, a które mimo to powodują ogromne cierpienie, wstyd i poczucie niezrozumienia przez otoczenie.
W Centrum Terapii Zaburzeń Odżywiania wiemy, że każde cierpienie związane z jedzeniem jest ważne i zasługuje na profesjonalną pomoc. Nie musisz idealnie pasować do „książkowych” kryteriów, aby otrzymać wsparcie. Poniżej opisujemy inne, rzadziej omawiane, ale równie istotne zaburzenia, z którymi pracujemy w naszym gabinecie.
Pica (Łaknienie spaczone)
Pica to zaburzenie, które często budzi największy wstyd u pacjentów i ich bliskich. Polega ono na odczuwaniu silnego, nieodpartego apetytu na substancje, które nie są jedzeniem – takie jak ziemia, kreda, papier, węgiel, czy lód. Może to być również kompulsywne zjadanie surowych składników (np. mąki czy surowych ziemniaków).
Zjawisko to występuje u dzieci, ale nierzadko dotyka również dorosłych, w tym kobiety w ciąży. Ważne jest, by wiedzieć, że Pica nie jest wynikiem „dziwactwa”. Często jest to sygnał wysyłany przez organizm zmagający się z głębokimi niedoborami składników odżywczych (np. żelaza czy cynku) lub sposób radzenia sobie z ogromnym napięciem emocjonalnym. W terapii łączymy wsparcie psychologiczne z niezbędną diagnostyką medyczną, by bezpiecznie pomóc pacjentowi wrócić do równowagi.
Zespół Przeżuwania (Ruminacje)
Zespół ruminacji to zaburzenie polegające na nieświadomym, bezwysiłkowym cofaniu się pokarmu z żołądka do jamy ustnej, a następnie jego ponownym przeżuwaniu, połykaniu lub wypluwaniu. W przeciwieństwie do refluksu czy wymiotów, proces ten nie wiąże się z bólem ani mdłościami.
Choć najczęściej diagnozuje się go u niemowląt i dzieci, może dotknąć również młodzież i dorosłych. Często rozwija się jako nieświadomy mechanizm radzenia sobie z głębokim stresem, lękiem lub traumą. Ze względu na ogromny wstyd społeczny, osoby z tym zaburzeniem często izolują się od otoczenia, unikając wspólnych posiłków. Terapia (często z elementami pracy z ciałem i oddechem) pozwala na nowo „nauczyć” organizm bezpiecznego trawienia i obniżyć poziom lęku.
Anarchia żywieniowa (Chaotyczne jedzenie)
Żyjemy w świecie ciągłego pośpiechu, co często odbija się na naszym talerzu. Jednak anarchia żywieniowa to coś więcej niż sporadyczne zjedzenie obiadu w biegu. To utrwalony, chaotyczny wzorzec odżywiania, w którym nie ma miejsca na regularne posiłki. Dominują przekąski, jedzenie „w locie”, na stojąco, prosto z opakowania, często późno w nocy.
Osoby zmagające się z tym problemem często czują, że całkowicie straciły kontrolę nad tym, co, kiedy i dlaczego jedzą. Jedzenie przestaje pełnić funkcję odżywczą, a staje się „wypełniaczem” czasu, sposobem na stres lub nudę. Choć anarchia żywieniowa nie brzmi tak groźnie jak anoreksja, w dłuższej perspektywie prowadzi do poważnych niedoborów, problemów metabolicznych i ogromnego poczucia winy.
Jak możemy Ci pomóc?
Jeśli czujesz, że Twoja relacja z jedzeniem jest źródłem cierpienia, ale Twój problem „nie pasuje” do żadnej znanej Ci definicji – nie jesteś sam/a. W CTZO nie leczymy etykiet diagnostycznych, leczymy ludzi. Wspólnie przyjrzymy się Twoim trudnościom, poszukamy ich przyczyn i wypracujemy bezpieczną drogę do odzyskania spokoju w ciele i przy stole.